Hondenfabeltjes

Dagelijks lees en hoor ik stellingen, meningen, adviezen… over honden waarvan ik heel vaak denk: ‘Waw, gaat die mythe echt nog rond?’ Vervolgens denk ik: ‘Ocharme die hond…’

Eén van mijn stokpaardjes is helpen zo veel mogelijk fabeltjes en ouderwetse ideeën over honden de wereld uit de helpen.

‘Ik moet voor mijn hond de deur uitgaan. Anders wordt mijn hond dominant’

(Zucht) Het maakt echt niet uit wie er als eerste door de deur gaat, geloof me. Veel belangrijker is dat jullie samen door de deur gaan. Met samen bedoel ik niet tegelijkertijd. Met samen bedoel ik wel dat je rekening houdt met elkaar, dat je naar elkaar kijkt en als het ware tegen elkaar spreekt.

Concreet – Wanneer ik ga wandelen met Pauline wacht ik rustig tot ze naar mij kijkt. Dit kan even duren, want ze is altijd super enthousiast 😉 Als ik de deur open doe, wil ik niet dat ze onmiddellijk de deur uit stormt, maar wacht tot ik zeg dat ze door de deur mag gaan. Inderdaad, Pauline stapt altijd als eerste door de deur! Maar eens ze op de oprit staat, draait ze zich onmiddellijk om naar mij, kan ik rustig de deur sluiten en kunnen we samen onze wandeling aanvatten.

‘Ik moet altijd voor mijn hond eten. Anders wordt mijn hond dominant’

(Zucht) Vaak zijn het mensen met puppy’s die mij bezorgd deze vraag stellen. Hun kleine ukkepuk moet immers nog 3 à 4 maal per dag eten, dus hoe moeten ze dat dan regelen?

Ik stel hen altijd onmiddellijk gerust dat dit naar mijn mening onzin is.

Vergeet de term ‘dominantie’, wees niet bang dat je hond ‘baas’ zal worden over jou. Maar geniet vooral van je hond wanneer hij smakelijk aan het eten is.

‘Mijn hond vindt het altijd leuk als ik hem aai’

(Zucht) Wat me het meest stoort aan deze stelling is ‘altijd’. Neen, je hond vindt het echt niet altijd fijn om geaaid te worden. Net zoals wij het niet fijn vinden om voortdurend door onze partner te worden geknuffeld.

Wanneer honden aan het werken zijn (kauwen, training, wandelen, snuffelen, jagen…) dan zijn ze meestal als de dood voor aanrakingen. Stel jezelf in de plaats. Je bent geconcentreerd een boek aan het lezen en je parter, die je zelf heel graag ziet, geeft je elke vijf minuten een knuffel. Hoe lief en vriendelijk dit ook bedoeld is, ik ben er zeker van dat je heel snel gaat zeggen: ‘Laat me nu toch even met rust!’ Ik vermoed dat je nu bevestigend aan het knikken bent…

Anderzijds, als je op je gemak tv aan het kijken bent, volledig ontspannen en je partner geeft je een knuffel… wat ga je (meestal) doen? Inderdaad, de knuffel beantwoorden…

Dus waarom zouden wij van onze honden verlangen dat ze onze aanrakingen altijd moeten verdragen als we zelf daartoe niet in staat zijn?

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *